Wednesday, August 21, 2013

የልጅነት ህልሜ


ነሃሴ ወር ነው 1991.ም፡፡ ቢጫ ወባ የምትባል ክፉ በሽታ ጥላኝ ራሴን ስቼ ነበር፡፡ እናም አዲነብሪድ ከምትባል አንዲትትግራይ ክልል የገጠር መንደር ለህክምና አንከብክበው ጎንደር ወሰዱኝ፡፡

እንደነገሩኝ ከሆነ የተጓጓዝኩት በወታደራዊ ሄሊኮፕተር ነበር፡፡ እየቀለዱብኝ ካልሆነ በቀር ያን ችምችም ያለ ጎፈሬዬን እየነካካሁ (የዛሬውን አያድርገውና) እስኪ ተመልከቱ ፀጉሬ እኮ ሙሉ በሙሉ ነጭ ሽበት ሆኗል” እያልኩ እቃዥ ነበር አሉ፡፡ እንኳን ማረኝ እንጅ በዛው አብጄ ብቀር ኖሮ እኮ እስካሁን 14 አመት ልምድ ያለኝ ታዋቂ’ እብድ ነበር የምሆነው፡፡

ለማንኛውም ያኔ በነሃሴ ወር ራሴን ስቼ ለትንሽ ደቂቃዎች በአየር ላይ የተጓዝኩትን ታሪክ እነሆ 14 አመት በኋላ በዚህኛው ነሃሴ በውኔ ልደግመው ከጫፍ የደረስኩበት ሁኔታ ነው ያለው፡፡

ከበጣም ጥቂት ሰዓቶች በኋላ በኢትዮጵያ አየር መንገድ ወደ ኢትዮጵያ ጅግጅጋ እጓዛለሁ፡፡ እግረ መንገዴንም (አየር መንገዴንም ብል ሳይሻል አይቀርም) የምወዳትን ድሬዳዋ ከተማን ለመጀመሪያ ግዜ አድርጌያት ብቻ አልፋለሁ፡፡

Tuesday, August 13, 2013

ደብዳቤ




ለዳንኤል ብርሃነ፤

አዲስ አበባ

ዳንኤልን በውፍረቱ ለተቻችሁቱ፤

በያላችሁበት

ዳንኤል ብርሃነን በኢሬቴድ ሚዲያ ዳሰሳ ዝግጅት ላይ ለመጀመሪያ ግዜ ተሳትፎ ያዩቱ የተለያዩ አስተያየቶችን ሰጥተዋል፡፡ ብዙዎቹ ያነሷቸው ግን ሁለት ነጥቦች ላይ ያተኩራሉ፡፡

አንደኛው “ዳንኤል የምትፅፈውን ያክል መናገር አትችልም” የሚል ነው፡፡ ሁለተኛው ደግሞ “ዳንኤል ለካ እንዲህ ወፍራም ነህ እንዴ” የሚል አግራሞት የታከለበት አስተያየት ነው፡፡

ለመጀመሪያው አስተያየት ራሱ ዳንኤል ምላሽ ይሰጥበታል ብዬ አስባለሁ፡፡ ሁለተኛው ላይ ግን የራሴን ሃሳብ ማንፀባረቅ ፈለግሁ፡፡ እንደ ብዙዎቹ እኔም ዳንኤልን የሳልኩት ቀጠን ሸንቀጥ ያለ አድርጌ ነው፡፡ ለቀረፃ ሲመጣ ሳየው ትንሽ ወፈር ብሎብኛል፡፡ ያም ሆኖ በቴሌቪዥን ያየሁት ዳንኤል አብሬው ተቀምጬ ያወጋሁት ዳንኤል መሆኑን እስከምጠራጠር ድረስ ገርሞኛል፡፡ አንዳንዶቻችሁ ኢቲቪ ያጋንናል የምትሉት እዚች ላይ እውነትነት ሳይኖረው አይቀርም፡፡ ሎል ብያለሁ፡፡

Wednesday, August 7, 2013

ኢሳት ሳላውቅና ሳያስፈቅደኝ ኢንተርቪው አደረገኝ

የቢሯችን ስልክ አንቃጨለ፡፡ ተንደርድሬ ሄጄ አነሳሁት፡፡ ከዛኛው ጫፍ ያለው ሰው <<ከዋሽንግተን ነው የምደውለው፤ ኢቲቪን በተመለከተ መረጃ ልትሰጠኝ ትችላለህን?>> አለኝ፡፡ ይህን አይነት ስልኮችን የክፍሉ ሰራተኞች በተደጋጋሚ የምናስተናግድ በመሆናችን አዲስ ነገር አልሆነብኝም፡፡
<<የማውቀው ጉዳይ ከሆነ እነግርሃለሁ፤ ካላወቅሁት ደግሞ ወደሚመለከተው ክፍል እመራሃለሁ>> አልኩት፡፡
ጥያቄውን ቀጠለ፡ <<የፀረ-ሽብር ህጉ ከወጣ ረጅም ግዜ ሆነው፡፡ አሁን ደግሞ ኢቲቪ የፖለቲካ ፓርቲዎችን በዚህ ጉዳይ ላይ አወያያለሁ እያለ ነው፡፡ ለምንድን ነው የቆየ ነገር የሚያነሳው?>> አለኝ፡፡ ‘ህጉ ለምን ተነካብኝ’ የሚል አይነት የመቆርቆር ስሜት እንዳለው ከድምፁ ያስታውቃል፡፡